Merels-open-boek2
Een interview met beleidsmedewerker Bernadette van Van Hall Larenstein

Ik kom op plaatsen waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden. En hoewel ik niet erg onder de indruk ben van de plaats vaar ik vandaag was (sorry, Velp), heb ik wel weer een leerzame ochtend gehad. Ik ben op bezoek geweest bij Van Hall Larenstein. University of Applied Sciences of ook wel de hogeschool van Velp. Yes, Velp heeft een hogeschool met een Engelse naam. En hun missie is professionals opleiden die bijdragen aan een duurzame en betere wereld. Important stuff!

Om de afwisseling erin te houden, ging ik dit keer weer op beroepenverkenning. De vorige keer dat ik op beroepenverkenning was, was ik door het dolle heen over de functie van Eva, die studieloopbaanbegeleider is op de TU in Delft. De lat ligt aardig hoog dus. Toch ben ik superbenieuwd, want Bernadette is beleidsmedewerker bij Van Hall Larenstein. Hoe vaak ik ook gelezen heb over mogelijke carrièrepaden binnen onderwijsland, het blijft toch lastig om er een concreet beeld bij te krijgen. Maar dat is vandaag veranderd.

Bernadette heb ik het hemd van het lijf gevraagd over wat haar taken zijn, wat ze leuk en minder leuk vindt aan haar werk en hoe ze de overgang van haar opleiding naar de arbeidsmarkt ervaren heeft. Als beleidsmaker opereert zij op twee niveaus. Op onderwijskundig gebied zorgt ze er bijvoorbeeld voor dat de kwaliteit van de opleidingen gewaarborgd wordt, en instellingsbreed houdt ze zich onder andere bezig met de toelating van studenten en is ze secretaris van de examencommissie. Ze noemt het zelf ‘versnipperdheid van haar taken’. Hoewel dit voordelen kan bieden -je werkzaamheden zijn immers megagevarieerd-, heeft het volgens Bernadette ook zo z’n nadelen. Soms heeft ze het gevoel dat ze zich niet optimaal kan focussen op één taak. Doordat ze veel verschillende taken heeft, moeten taken vaak snel afgerond worden en daardoor kan ze, kwalitatief gezien, niet altijd eruit halen wat erin zit.

Voordat ik met Bernadette in gesprek ging, was ik redelijk sceptisch over deze functie. Lange dagen achter de computer zitten om rapporten te analyseren en beleidsplannen te schrijven is nou niet bepaald een droom van me, dacht ik. En dat is het nog steeds niet. Wel is het zo dat ik me realiseer dat beleidsmedewerker zijn ook inhoudt dat je veel overlegt, praktisch onderzoek doet en in gesprek bent met mensen. En zeker in het geval van Van Hall Larenstein, waar ze genieten van een relatief klein studentenaantal, sta je als beleidsmedewerker dicht bij het College van Bestuur. Dit betekent dat je wel wat te zeggen hebt en, ik moet toegeven, dat is best wel tof.

Weer een vooroordeel uit de lucht gehaald dus. Echter besef ik wel dat de weerstand tegen verandering in zo’n organisatie ook groot kan zijn. Het is bijvoorbeeld voor leraren lastig te accepteren dat iemand van bovenaf, die geen oog heeft op wat er in de klas gebeurt, hen veranderingen mag ‘opleggen’. Die mogelijke weerstand zou mij persoonlijk wel demotiveren. Goed, lastig dus. Ik heb in ieder geval een duidelijker beeld van de functie dankzij het fijne gesprek met Bernadette.

Uiteindelijk kom ik er wel. Al moet ik naar nog duizend uithoeken van het land om een beeld te krijgen van mijn droomberoep, het is het allemaal waard. Tot de volgende!